Er is een land waarin ik niet wil wonen

Voorgedragen op 12 september door Joyce Hes, dichteres, tijdens de demonstratie 'Vrijheid zonder Angst' op het Museumplein in Amsterdam.

Er is een land waarin ik niet wil wonen (vrij naar Joke Smit)

er is een land
waarin ik niet wil wonen
kampioen afluisterland
waar een mens in een camera
gehuld moet zijn
om nog gezien te worden

waar ik mijn gezichtsscan
bloed en DNA
en maximaal
vier vingerafdrukken
af moet geven
word ik dan vertrouwd?

waar jij en ik en al onze gegevens
in honderden databanken
opgeslagen zit
en elke profilering daarop is gebouwd
zonder toestemming te vragen
want de persoon is minder dan een bit

waarin we niet meer kunnen schreeuwen
dat we mens zijn, geen afgescheiden deel
een totaal, een onbegrijpelijk wonderschoon geheel
een mens dat liefheeft
fouten maakt vergeeft
een mens dat rouwt

er is een land waarin ik niet wil wonen
een land dat mij en mijn kinderen als risico beschouwt
ons uitsluitend ziet
als genen of object van overheidsoptreden
dat hard en ongevoelig drempels overschrijdt
mij berooft van mijn autonomie en identiteit

waar jongens en meisjes regeren
naar ze zeggen met harde hand
maar die de Grondwet en de Verdragen
niet meer leren
en geen gebruik meer maken
van gezond verstand

er is een land
waarin de ene bestuurlijke hand
niet meer weet wat de andere doet
waar machteloosheid heerst
en een volstrekt gebrek
aan visie en aan moed

maar waar alles wat fout gaat
geweten wordt
aan die ander
die vreemde ander
die ver van het bed
niet langer wordt ontmoet

Joyce Hes